Artykuł sponsorowany

Jak kontroluje się zgodność koloru przed wydaniem farby z receptury

Jak kontroluje się zgodność koloru przed wydaniem farby z receptury

Klient wchodzi do hurtowni farb z wydrukowanym kodem NCS lub RAL, z fragmentem wcześniej pomalowanej ściany albo z krótkim opisem koloru z poprzedniego zamówienia. Oczekuje, że nowa partia produktu będzie wizualnie identyczna z powłoką, która już znajduje się na docelowej powierzchni. Taki moment rozpoczyna proces weryfikacji powtarzalności odcienia. W profesjonalnych punktach dystrybucyjnych kontrola zgodności koloru odbywa się według ściśle określonych procedur technologicznych. Wymaga to uwzględnienia nie tylko samej receptury, ale także właściwości podłoża i warunków schnięcia.

Jak receptura przekłada się na dozowanie pigmentów

System komputerowy odczytuje kod koloru i dobiera odpowiednią bazę farby oraz precyzyjne ilości pigmentów. Dozowanie odbywa się z bardzo dużą dokładnością, wykorzystując zaawansowane dysze i czujniki wolumetryczne lub wagowe. Następnie składniki są poddawane mieszaniu mechanicznemu w specjalnych wstrząsarkach. Proces ten trwa zazwyczaj kilka minut przy ściśle kontrolowanych obrotach, co zapewnia równomierne rozprowadzenie pasty pigmentowej w całej objętości cieczy. Każdą przygotowaną partię trzeba jednak porównać z założonym wzorcem. Nawet niewielkie odchylenia w dawkowaniu, temperaturze poszczególnych składników czy czasie mieszania mogą wpłynąć na ostateczny odcień przygotowanej powłoki.

Rodzaj użytej bazy decyduje o maksymalnym możliwym nasyceniu koloru. Wiele systemów tintowania klasyfikuje bazy używając liter, takich jak A, B, C i D, jednak oznaczenia te zależą od konkretnego producenta. Zazwyczaj baza zawierająca dużą ilość dwutlenku tytanu ogranicza intensywność ciemnych odcieni i służy do mieszania jasnych pasteli. Baza transparentna pozwala na głębsze nasycenie przy wykorzystaniu tej samej receptury pigmentów.

Stopień połysku również silnie modyfikuje późniejsze postrzeganie barwy przez ludzkie oko. Wyższe wykończenie odbija więcej światła w jednym kierunku, przez co pogłębia i nasyca kolor. Matowa powierzchnia rozprasza promienie świetlne pod różnymi kątami, sprawiając, że odcień wydaje się wizualnie jaśniejszy i bardziej stonowany. Rodzaj zastosowanego spoiwa wpływa z kolei na zachowanie koloru podczas schnięcia i utwardzania. Farby akrylowe, lateksowe oraz specjalistyczne powłoki epoksydowe charakteryzują się inną reakcją chemiczną z pastami pigmentowymi. Oznacza to, że po wyschnięciu odcień może ulec zauważalnemu przesunięciu zależnie od użytego produktu, chłonności podłoża i panujących warunków otoczenia.

Kiedy próbka fizyczna daje lepszy punkt odniesienia niż kod NCS lub RAL

Kody NCS i RAL opisują dany kolor w sposób percepcyjny lub przemysłowy, tworząc uniwersalny standard komunikacji. Systemy te nie uwzględniają jednak specyfiki konkretnego produktu, struktury podłoża ani faktycznych warunków aplikacji na budowie. Próbka fizyczna lub próbne wymalowanie na docelowej powierzchni pozwala obiektywnie ocenić kolor po pełnym procesie wyschnięcia. Mokra powłoka zazwyczaj wydaje się inna niż sucha, dlatego wzorzec fizyczny stanowi najbezpieczniejszy punkt odniesienia. Dodatkowym czynnikiem jest zjawisko metameryzmu, czyli zmiany postrzegania barwy w zależności od źródła światła. Ten sam odcień będzie wyglądał inaczej w chłodnym świetle dziennym, a inaczej przy ciepłym oświetleniu sztucznym wewnątrz budynku.

Proces doboru receptury musi bezwzględnie uwzględniać ostateczne przeznaczenie danego produktu. Wyspecjalizowana mieszalnia farb w Poznaniu pozwala skonsultować parametry materiału pod kątem konkretnego zadania inwestycyjnego. Dla dekoracyjnych emulsji lateksowych i akrylowych nacisk kładzie się przede wszystkim na powtarzalność estetyczną na dużych, płaskich ścianach. Powłoki przeznaczone do malowania drewna wymagają uwzględnienia penetracji spoiwa, aby ostateczna barwa nie zmieniła się pod wpływem naturalnej chłonności desek i zmiennej wilgotności otoczenia.

Produkty przemysłowe i powłoki antykorozyjne rządzą się nieco innymi prawami. Zabezpieczenie ciężkich konstrukcji stalowych wymaga stworzenia wielowarstwowych systemów ochronnych, które często podlegają rygorystycznej normie ISO 12944. Dokument ten określa wytyczne dotyczące samej ochrony antykorozyjnej, a nie bezpośredniej kontroli wizualnej koloru. Mimo to odcień warstwy nawierzchniowej musi pozostać maksymalnie stabilny pod wpływem długotrwałego promieniowania UV czy agresywnych chemikaliów przemysłowych. Eksperci z hurtowni Animir zwracają uwagę, że odpowiednie dopasowanie bazy i stabilnego pigmentu ma ogromne znaczenie dla ostatecznej trwałości estetycznej całego systemu malarskiego przez wiele lat eksploatacji.

Nawet poprawnie wprowadzona do systemu receptura nie daje pełnej pewności, jeśli wzorzec, specyfika bazy i ostateczne przeznaczenie produktu nie zostaną ze sobą odpowiednio zestawione. Rzetelna kontrola zgodności koloru wymaga weryfikacji wszystkich tych elementów jeszcze przed wydaniem gotowego materiału klientowi. Tylko świadome połączenie dokładnego dozowania komputerowego z fizyczną oceną wyschniętej próbki gwarantuje satysfakcjonujący i w pełni powtarzalny efekt na docelowej powierzchni.